XVI. mendearen bigarren hamarkadan,  bazegoen Pedro de Agirre izeneko kortsario donostiar bat. Bera “Campanario” ezizenez zen ezaguna. Kortsario ez ezik, pirata errukigabea zela diote!

XVII. mendean Donostia portu kortsario garrantzitsua izan zen. Hainbat herrialdetako ontziek, beldurra zuten Donostiara gerturatzeko.

Gure Campanario delakoak, kargu publiko edo ofizial (kortsarioek ala egin ohi zuten) bat eskuratzeko aukera izan zuen, baina uko egin zion, Espainiako Erregeak emaniko ohore eta babes sozial zein ekonomikoei muzin eginaz.

1624.urtearen inguruan, Campanario kapitainaren eta berekin batera aritzen zen Juan den Zuaznabarten barkuek, 30 barku holandarrekin topo egin zuten. Erasoaren ondorioz, 30etik hiru barkurekin geratu ziren. Ase ez eta bi ordutara beste barku holandar batekin topo egin eta berau ere, bereganatu zuten.  Lau edo bost egun beranduago, portu frantses batetara iritsi ziren, bertan hiru edo lau barku holandar topatu eta hauek ere abordatu egin zituzten.

Bretainiako Conquete portuan ere jardun zen. Hemen, frantziar erregearen patatxe (barkua) bat lapurtu zuen frantziarren haserrea eraginez. Ardoa zeramaten barkuak ziren pirata honen harrapakin gogokoenetariko bat. Gure Campanariok bazekien ere festa egiten, kar-kar!

Hain zen txikia Campanarioren barkua, ezinezkoa zela erasoetan kaltetua izatea. Bere presentziaren abisu soilak izua eragiten zuen. Bere itsas kideak abenturazale batzuk ziren. Donostiar merkatariak interesatuak zeuden kargei ere eraso egin zien. Bere aurkako kanpainak burutu zituzten, bere ospea belztu eta bere kontra egiteko.

Baina bada herritarrek bereganako konplizitatea erakusten duten istorioak. Honela, behinola, arrantzale batzuek, barku frantziar bat beraien atzetik zebilela abisu eman zien, Rocheleko patatxearen helburua Campanario zigortzea zen.

Hauxe da gure itsas kide berri honen izena eta izanaren atzean dagoen oinarri historikoaren zati bat. Ezkila da gure kapitainaren izena, euskalduna, feminista, ama lurraren eta batez ere itsasoaren maitalea, donostiarra eta batez ere donostiar guztion parte hartzean sinisten duena jaia eta hamaika arlotako proiektuak eraikitzeko garaian. Urte osoan zehar Campanariok bazuen bere gotorlekua, Belisa izeneko irla, eta gure Ezkila kapitainak ere badu berea. Santa Klara uhartean egoten da gordeta urte osoan zehar Donostiari begira, baina Aste Nagusia iristean Donostiara dator donostiar gazte guztioi gogoratzea, zein garrantzitsua den gure jaiak parte hartzaile eta euskaldunak izatea. Eta ABORDATZEKO garaian berak markatuko digu norabidea, itsasontzi pirata guztiek zuten kanpai hotsarekin, beraz adi lagunak aurten kanpai hotsa entzuten duzuenean eutsi gogor eta ABANT, ABANT PARTE HARTZERUNTZ ETA ABANT DONOSTIA ABORDATZERA!!!